Το κοιμώμενο χρήμα, δεν αποδίδει…

 In Uncategorized, Άρθρα

Αναδημοσίευση του άρθρου του Χαράλαμπου Αγγελέτοπουλου, διευθύνοντος συμβούλου της Whitetip Investments ΑΕΠΕΥ που δημοσιεύθηκε 6 Απριλίου 2017 στον Capital.gr.

Σε λίγο καιρό συμπληρώνονται επτά χρόνια από την ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης, Ευρωπαίων εταίρων, κεντρικής τράπεζας και ΔΝΤ. Επτά χρόνια από τη μέρα που ο Όλι Ρεν, με κακή ελληνική προφορά, μας ευχόταν “καλό κουράγιο”, ενώ εμείς αγνοώντας τα λεγόμενά του συνεχίζαμε το πάρτι, μην έχοντας αίσθηση για τις μέρες που θα έρχονταν. Μέρες γεμάτες ύφεση, υπερφορολόγιση, ανεργία. Μέρες που άλλαξαν σε μία συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων τον τρόπο που ζούσαν, εργάζονταν και λειτουργούσαν.

Μέσα σε αυτόν τον Αρμαγεδδώνα της  νέας τάξης πραγμάτων για τη χώρα σε μη πολεμική περίοδο, η προσπάθεια προστασίας των αποταμιεύσεων, όσων από αυτές γλίτωσαν από την εφορία, πήρε τη μορφή χιονοστιβάδας. Φόβοι για επιστροφή στη δραχμή, για capital controls, για συμμετοχή καταθετών στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου των Τραπεζών, για δέσμευση καταθέσεων με κάθε λογής επιχειρηματολογία εντός ή εκτός των ορίων της λογικής, οδήγησαν σε μαζική φυγή των καταθέσεων από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Από το 2009 μέχρι και σήμερα, 120 δισεκατομμύρια ευρώ, έφυγαν από τις ελληνικές Τράπεζες. Μεγάλο ποσοστό αυτών, κατευθύνθηκε σε τραπεζικούς λογαριασμούς του εξωτερικού, σε αμοιβαία κεφάλαια money market με έδρα το Λουξεμβούργο, σε σεντούκια και συρτάρια, ακόμα και σε χύτρες ταχύτητας!!!.

Η ενέργεια αυτή είχε σα σκοπό την πιο εύκολη και άμεση προστασία του κεφαλαίου, χωρίς φυσικά, όπως κάθε αγελαία ενέργεια, να εξετάζει την ορθή εκμετάλλευση αυτών των κεφαλαίων. Το αποτέλεσμα ήταν, δισεκατομμύρια ευρώ, να βρεθούν σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία και το Λουξεμβούργο, οι οποίοι χρεώνονται  με ετήσια κόστη από 350 έως 450 ευρώ, στην καλύτερη των περιπτώσεων, ενώ πολλοί από αυτούς τους λογαριασμούς επιβαρύνονται με αρνητικά επιτόκια, λαμβάνουν μηδενικές υπηρεσίες από τους private bankers που τους χειρίζονται οι δε κάτοχοί τους καλούνται συχνά από τις Τράπεζες να προβούν στο κλείσιμο τους. Επί προσθέτως, τα υψηλά κόστη συναλλαγών καθιστούν απαγορευτικές τις οποιεσδήποτε ενέργειες για την κάλυψη τόσο της ζημίας  που προαναφέραμε, όσο και της πληθωριστικής απώλειας.

Και δεν αναφερόμαστε σε λογαριασμούς κάποιων εκατομμυρίων. Χιλιάδες λογαριασμοί από 30.000 έως 300.000 ευρώ υφίστανται ετησίως τις απώλειες που περιγράφουμε ανωτέρω. Όχι ότι τα πράγματα στα money market funds, είναι καλύτερα. Τα μηδενικά έως αρνητικά επιτόκια της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας, οδήγησαν μοιραία, το σύνολο των money market funds σε αρνητικές αποδόσεις, ενώ θα πρέπει να συνυπολογιστούν και τα έξοδα θεματοφυλακής, που σε πολλές περιπτώσεις πληρώνουν οι μεριδιούχοι.

Στον αντίποδα, τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, στην αρχή,  και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας  στη συνέχεια, οδήγησαν σε ένα πρωτοφανές ράλλυ στην αγορά των ομολόγων, το οποίο έλαβε τέλος στα μέσα του 2016, ενώ από το 2010 έως σήμερα τα  Χρηματιστήρια Γερμανίας και των ΗΠΑ σημείωσαν άνοδο που ξεπέρασε το 100%… Τα κεφάλαια όμως των Ελλήνων αποταμιευτών, ειδικά του ύψους που προαναφέραμε, έμειναν στη συντριπτική τους πλειοψηφία “κοιμώμενα”. Και επειδή όπως λέει και ο Gordon Gekko, μεγαλοεπενδυτής στην ταινία Wall Street του 1986, “money never sleeps”, δυστυχώς αυτό κοιμάται, ο κάτοχός του πληρώνει το τίμημα.

Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει από τα ανωτέρω,  είναι εάν υπάρχει λύση για αυτή την κατηγορία επενδυτών – αποταμιευτών ή εάν η μόνη διέξοδος είναι να πληρώνουν τα “έξοδα φιλοξενίας” των αποταμιεύσεων τους. Η απάντηση βρίσκεται, όπως τις περισσότερες φορές, πολύ πιο κοντά από ό,τι πιστεύει εκείνος που εντάσσεται στη συμπεριφορά της μάζας. Επενδυτικές τράπεζες της Ευρώπης, δίνουν τη δυνατότητα, μέσω συνεργαζόμενων ελληνικών ΕΠΕΥ, να ανοιχτεί λογαριασμός, εγγυημένος για το ποσό της κατάθεσης, σε περίπτωση “κουρέματος”, κατά 100.000 ευρώ ανά άτομο, σύμφωνα με την οδηγία της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας.

Οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί, τηρώντας πολύ απλές προϋποθέσεις, δεν επιβαρύνονται με έξοδα διατήρησης, τα έξοδα θεματοφυλακής είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικά,  ενώ επί προσθέτως τα χαμηλά κόστη συναλλαγών επιτρέπουν την πραγματοποίηση επενδύσεων, χωρίς η προμήθεια να λειτουργεί αποτρεπτικά της απόδοσης. Επί προσθέτως, η ΕΠΕΥ, μέσω της οποίας έχει ανοιχθεί ο λογαριασμός, αποκλειστικά στο όνομα και με δικαιούχο τον πελάτη, έχει τη δυνατότητα να παρέχει επενδυτικές υπηρεσίες, λήψης και διαβίβασης εντολών και παροχής επενδυτικών συμβουλών, στους συγκεκριμένους καταθέτες. Με την ενέργεια αυτή, ο κάτοχος του “ναρκωμένου” χρήματος βγαίνει διπλά ωφελημένος. Αφενός δεν επιβαρύνεται με τα υψηλά έξοδα διατήρησης του Τραπεζικού λογαριασμού που τηρεί αυτή τη στιγμή και αφετέρου αποκτά τη δυνατότητα πραγματοποίησης ενεργειών που ενδεχομένως να του αποφέρουν απόδοση στα κεφάλαιά του.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και ελληνικές Τράπεζες, μέσω των ΑΕΔΑΚ και των υπηρεσιών θεματοφυλακής, όπου και πάλι, συγκεκριμένες ελληνικές ΕΠΕΥ, έχουν ενεργό ρόλο. Και  είναι αυτονόητο και γνωστό σε όλους, ότι οι παρελθούσες αποδόσεις δεν προδικάζουν τις μελλοντικές και ότι σε ένα περιβάλλον μηδενικών επιτοκίων για τα ομόλογα υψηλής διαβάθμισης, η οποιαδήποτε επένδυση ενέχει  ρίσκο. Θα ήταν απόλυτο ψέμα να ισχυριστεί κάποιος το αντίθετο. Όμως θα πρέπει να συνυπολογιστεί, ότι το “κοιμώμενο” χρήμα, υφίσταται ούτως ή άλλως απώλειες, όπως και ότι ο ρόλος του σωστού επαγγελματία του χώρου, είναι να βρίσκει τη σωστή σχέση ρίσκου- απόδοσης του πελάτη του και να την αναλύει σε αυτόν.

* Ο κ. Χαράλαμπος Αγγελετόπουλος είναι Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Whitetip Investments ΑΕΠΕΥ 

Recommended Posts